W niniejszym artykule przedstawiono ewolucję koncepcji zarządzania i efektywnego wykorzystywania pracowników oraz podział stylów zarządzania, które funkcjonują w literaturze jako odrębne kategorie i nie są utożsamiane ze stylami kierowania. Autor artykułu wprowadza do teorii sytuacyjne style zarządzania, które są wyodrębnione na podstawie zakresu i dynamiki działania kierownictwa przedsiębiorstwa w procesie dostosowywania struktury i kultury organizacji do aktualnych potrzeb konsumentów oraz wymagań konkurencji rynkowej. Powyższa zasada umożliwia również wartościowanie funkcjonujących już stylów typowanych na podstawie wybranych metod zarządzania przedsiębiorstwem, które zostały uznane za najskuteczniejsze bądź charakterystyczne.